Een toezichthouder die geen oordeel velt, laat de bestaande praktijk winnen
Uitblijvende duidelijkheid oogt als voorzichtigheid en voelt als neutraliteit. In de praktijk werkt ze maar één kant op: zolang niemand zegt dat iets niet mag, blijft het draaien, en draagt de gebruiker het risico terwijl de aanbieder doorgaat. Wie moet oordelen en dat jaren uitstelt, neemt feitelijk het standpunt in van de partij die niets hoeft te veranderen. Een besluit dat uitblijft is een uitkomst en hoort ook zo geteld te worden.